با شکوه ترین هدیه ی خدا

دخترک زیبای من ؛

مدتهاست این خونه کوچولوی مجازی رو برات ساختم اما بارها و بارها اولین نوشته هامو با خودم مرور کردم و دیدم اونی نیست که میخوام بگم ...

هر جمله ای رو نوشتم دیدم اونی نیست که بتونه عشق من و بابایی رو بهت برسونه

هر کلمه ای که پیدا کردم دیدم اونی نیست که بتونه بهت بگه نهایت آرزوی من و بابایی توئی ؛  فقط تو

هر واژه ای که فکر کردم همونیه که باید بگم دیدم بازم نمیتونه از قلبمون بگه که برای تو می تپه ، از روحمون بگه که فقط برای توئه که اوج میگیره ،  از وجودمون بگه که فقط برای توئه که زنده ست ، از تک تک سلولهامون بگه که فقط برای توئه که نفس میکشن و زندگی میکنن . فقط برای تو ، فقط و فقط برای تو

نمیدونم کی ، کجا ، چطوری و توی چه حالی اینها رو میخونی ؟

 اما ؛

 فقط میخوام بدونی دخترکم ، محبوبم ، عمرم ؛  تو پاداش سالها انتظار ، سالها خواستنت از خدای مهربونی

میخوام بدونی من و باباییت  نفسهامون به نفس های تو وصل شده

میخوام بدونی من و بابائیت تا لحظه مرگ نگهبان شادی های تو هستیم

میخوام بدونی در آرامش نخواهیم بود اگر در آرامش نباشی

چه برازنده ست نام تو  ؛ وانیا  ؛ هدیه ی با شکوه خدا ....